خانه » Posts tagged 'خرمشاد'

نقش سفالگری و گل بازی در پرورش خلاقیت کودکان

((نقش سفالگری و گل بازی در پرورش خلاقیت کودکان))

image634672445429687500

 

در میان فعالیت های روانی و بدنی کودکان، بازی اهمیت فراوانی دارد و یکی از نیازهای مهم کودکان به حساب می آید. اسباب بازی، ابزار کودکان جهت بازی است و اسباب بازی جزء جدا نشدنی زندگی کودکان است.

می توان از اسباب بازی به عنوان وسیله ای برای یاد دادن مفاهیم مختلفی مانند رنگ، تعداد، شکل، اندازه، جنس و حجم استفاده کرد و سبب افزایش گنجینه واژه ها در ذهن کودک شد؛ همچنین از اسباب بازی می توان برای تشخیص رشد اجتماعی، شخصیتی و هوشی کودکان بهره جست. کودکان از طریق اسباب بازی می توانند تمایلات ناپسند خود را آشکار نموده و تخلیه روانی شوند. در بین بازی ها، بازی های طبیعی (آب بازی، گِل بازی و شن بازی) از بهترین، اساسی ترین و لذت بخش ترین فعالیت ها برای کودکان به شمار می روند. این بازی ها جذبه سحرآمیزی برای بچه ها دارند.

بچه ها ساعت ها وقت شان را صرف این نوع بازی ها می کنند بدون اینکه از بازی کردن خسته شوند. بازی های طبیعی باعث تسکین عصبانیت های کودک شده، از طریق این بازی ها از ناراحتی ها، فشارها و تنش ها رهایی یافته و آرامش پیدا می کند. چون کودکان این بازی ها را بیشتر دوست دارند از راه این بازی ها مطالب و مفاهیم زیادی را می آموزند که موجبات رشد مهارت ها و توانایی های مختلف آنها را فراهم می کند؛ از جمله رشد خلاقیت، پرورش حواس پنجگانه، افزایش خزانه لغات، رشد و کنترل اعصاب و عضلات و … . والدین با انتخاب این گونه اسباب بازی ها، روح و روان کودک را تلطیف کرده و رشد می بخشند. این وسایل طبیعی مطابق با میل و طبیعت کودک می باشند که به راحتی در همه جا و با قیمت ارزان می توان تهیه کرد. بازی های طبیعی از اهمیت خاصی برخوردار است. در این راستا روایت شده است: «پیامبر اکرم(ص) بر کودکانی عبور کرد که مشغول خاک بازی بودند. بعضی از

اصحاب، آنان را از بازی نهی کردند. پیامبر فرمود: بگذارید بازی کنند، خاک بهار کودکان است.»(۱)

گِل بازی

در میان اسباب بازی های کودکان هیچ وسیله ای به اندازه گِل و هیچ کاری به اندازه گِل بازی برای کودکان سرگرم کننده و لذت بخش نیست.

گِل بازی یکی از نیازهای بنیادی و اساسی کودک است. به رغم اینکه والدین به دلیل کثیف شدن لباس ها، محدودیت هایی برای این بازی ایجاد می کنند ولی کودکان به محض اینکه به خاک و گِل برسند همانند ماهی که بیرون از آب بوده به محض رسیدن به آن زنده شده و شروع به تحرک و فعالیت می کند.

کودکان از گِل بازی لذت فراوانی می برند و از نظر روحی و روانی ارضا می شوند و با قوه ابتکار و خلاقیت خویش چیزهای نو می سازند و می توانند به تصورات و تخیلات خویش

جامه عمل پوشیده و آن را به شکل مجسم در آورند.

کودکان به هنگام این بازی نتیجه اعمال خود را که باعث بالا بردن اعتماد به نفس می گردد، مشاهده می کنند، فکر می کنند، تصمیم می گیرند و با به کارگیری قوه تخیل و تصور چیزی خلق می کنند و با رضایت خاطر در باره آنچه که ساخته اند سخن می گویند و بر روی آن اسم می گذارند.

به همین دلیل امروزه بازی با گِل رُس در آموزش خردسالان از اهمیت خاصی برخوردار است. گِل رس نرم و قابل انعطاف است، با دست های کودک به راحتی شکل می گیرد، شکل دادن به آن کاملاً در اختیار کودک قرار دارد و هر طوری که خواسته باشد می تواند به آن شکل بدهد.

کودکان آن را ورز (مالش) می دهند، با مشت بر آن می کوبند، آن را می غلطانند، پهنش می کنند، به شکل نان، کیک، تافتون، توپ و مار در آورده، چنگ می زنند، در آن حفره ایجاد می کنند، قطعه قطعه می کنند و باز

می توانند همه آنها را روی همدیگر جمع کنند.

گِل به دست ها می چسبد، کودکان آنها را بر روی بدن شان می مالند، تماس و مالیدن این مواد به بدن لذت و شادی زیادی را برای کودکان ایجاد می کند.

کودکان خردسالی که برای اولین بار گِل رس را با انگشتان چنگ می زنند و می فشارند، همانند اولین قدم هایی است که کودک هنگام راه رفتن برمی دارد. در این مرحله برای او گِل مالی و چنگ زدن لذت بخش تر است تا ساختن چیزی. آنها معمولاً گِل را می فشارند، می کشند، پهن می کنند و کارهای مشابه دیگر.

اما در مرحله بعدی که کودکان مهارت بیشتری کسب می کنند، هنگام بازی با گِل رس می توانند گلوله، قطعات دراز به شکل مار و یا نان درست کنند. ساختن این شکل ها باعث می شود که کودکان به تدریج صورت های پیچیده تری درست کنند، مثلاً کاسه، بشقاب، لیوان، قابلمه، کوزه و …

می سازند و به آن شکل می دهند، یا اینکه چند تکه می کنند و آن را به شکل آدم یا حیوان در می آورند و برای آن سر، دست و پا می سازند، سپس به سمت کارهای سفالگری و کوزه گری خواهند رفت.

فواید گِل بازی

۱ـ رشد و پرورش خلاقیت

خلاقیت و نوآوری کودک غالبا در زمان هایی شکوفا می شود که آزادی عمل دارد، می تواند قوه تخیل خویش را برای ساختن چیزی به کار اندازد. از آنجا که بازی با گِل رس طبق الگو، مدل و نقشه از پیش تعیین شده نیست کودکان می توانند به آفرینش دست بزنند، نیز به دلیل قابلیت انعطاف و نرمی گِل می توانند به هر صورتی که بخواهند آن را شکل بدهند و خیلی سریع می توانند خراب کنند. همان طور که نقاشی کردن موجب خلاقیت، ابتکار، نوآوری و لذت درونی برای کودک می شود، گِل بازی افزون بر همان اثرات، سرگرمی بسیار لذت بخش و شادی آفرین برای کودکان به حساب می آید.

۲ـ رشد و پرورش گویایی

باید به کودکان فرصت داد از راه گِل بازی، مجسمه سازی، کولاژ و نقاشی احساسات و عقاید خویش را بیان نمایند. در بازی با گل رس کودک می تواند فکر کند، تصمیم بگیرد و با کمک قوه تخیل و تصورش چیزی بیافریند و در پایان احساس رضایت کند و در باره ساخته هایش صحبت کند. احساس رضایت ناشی از ساختن بسیار پراهمیت است.

علاوه بر آنکه کودک در مورد ساخته اش داستان سرایی می کند، به افکارش هم نظم و ترتیب می دهد. زمانی که کودکان در حال گِل بازی هستند برای دوستان شان صدا در می آورند، یا ممکن است خواسته باشند با کارهایی مثل پختن، خوردن، مهمانی و جشن خود را مشغول کنند.

۳ـ رشد و کنترل اعصاب و عضلات

بیشتر کارهایی که با گل انجام می گیرد با به کارگیری انگشت و دست می باشد. فشار دادن، ضربه زدن، جدا کردن، غلطاندن، قطعه قطعه کردن، به همدیگر متصل کردن و … به رشد عضلات کمک می کند و باعث می شود کودک تجربه های آسان و موفقی برای خود کسب نماید.

کودکان از دیدن اثرات حرکات شان لذت برده و متوجه می شوند قادرند از حرکات دست هایشان استفاده کنند و گل رس را به طریقی که مایلند بسازند. کودک ممکن است گل رس را به صورت لوله های بلند و باریک (طناب مانند) در بیاورد، آن را بکوبد و به شکل توپ در بیاورد یا اینکه به صورت تافتون در آورده و با انگشتانش سوراخ سوراخ کند.

در کار با گل رس دایره (توپ) از اولین شکل هایی می باشد که کودک با تسلط بیشتر بر اعصاب و عضلاتش قادر است این شکل ها را به صورت ماهرانه تری بسازد. درست کردن گل به صورت باریک نشانه های رشد و تسلط کودک بر کنترل اعصاب و عضلاتش می باشد.

۴ـ رشد و پرورش مهارت های اجتماعی

وقتی چند کودک با همدیگر گل بازی می کنند از شراکت و داد و ستد برای ساختن چیز مورد علاقه شان لذت برده و مهارت های اجتماعی شان پرورش پیدا می کند.

۵ـ پرورش قدرت تجسم فضایی و هندسی

کار با گل رس زمینه پرورش ادراک فضایی و هندسی کودک را افزایش می دهد چون کودک می تواند صورت های فضایی و هندسی را به صورت عینی خلق کرده و مشاهده کند؛ مثلاً ساخت یک جعبه، چمدان، آدم، مربع، مستطیل، دایره و … همه این مفاهیم را می تواند از طریق گل بازی عینیت بخشد و با مفاهیمی مانند نرمی، سفتی، زبری، سختی، سبکی، سنگینی، طول، سطح و حجم آشنا گردد.

گل رس ماده خیلی خوبی برای طرح های سه بعدی است، زیرا به دلیل نرمی و قابلیت انعطاف می توانند آن را به هر شکلی که بخواهند در آورند. همچنین کودکان در سنین کودکستانی می توانند شکل های پایه ای مانند دایره، توپ های کوچک، شکل های گوشه دار مثل مربع و مستطیل را با گل رس بسازند.

کودکان به هنگام گل بازی یک توپ حلقه ای کامل گِلی را به جای سر و یک مستطیل را به جای بدن می گذارند و با درست کردن باریکه هایی به عنوان دست و پا به ساخت آدمک می پردازند.

کودکان می توانند گل رس را به قالب های مختلفی در بیاورند، کلوچه درست کنند، کیک درست کنند و آن را بپزند، این گونه فعالیت های قالب سازی موجب رشد حسی، ادراکی و لامسه در کودکان شده و به سازگاری و انطباق پذیری تصورات و ادراکات شان در مورد اشکال و اجسام سه بعدی و هندسی کمک بزرگی می کند.

۶ـ پرورش حس لامسه

خاصیت نرمی و شکل پذیری طبیعی گل رس جاذبه قوی برای کودکان در هر سنی دارد. هر یک از حواس که بیشتر در معرض محرکات محیطی قرار بگیرد، کاربرد و مهارت آن افزایش می یابد. گل رس علاوه بر تمامی مزایای دیگری که برای کودک دارد حس لامسه کودک را پرورش داده و زمینه درک و فهم حس لمس کردن را برای او فراهم می کند و مفاهیمی مانند سفت، سخت، نرم، زبر، مرطوب، خشک و … را برای کودک معنی دار می کند.

برای بازی با گل رس کودکان از مجموعه حواس شان از قبیل دیدن، لمس کردن و بوییدن استفاده می کنند و از آنجا که بیشتر کارهایی که با گل انجام می گیرد با به کارگیری انگشتان دست می باشد، حس لامسه بیشتر به کار گرفته می شود. کودکان وقتی با گل رس کار می کنند مفاهیم نرم و سخت را تجربه می کنند. کودک با مقداری آب مخلوط کردن به خاک رس در می یابد که خاک رس می تواند تبدیل به گل شده، گلِ درست شده می تواند خیلی شُل (نرم) یا خیلی سفت (سخت) باشد.

۷ـ تقویت و هماهنگی چشم و دست

کودک برای شکل دادن به گل از عضلات دست استفاده می کند و به دنبال آن چشم را به همکاری با دست وا می دارد و از قوه تخیل و تصور خویش برای خلق و ابداع آن کمک گرفته و چیزی را می آفریند.

از آنجا که هماهنگی چشم و دست برای رشد کودک ضروری است، لازم است برای کودکان فعالیت هایی که منجر به هماهنگی حرکتی چشم و دست می شود مانند نقاشی (استفاده از رنگ، قلم مو، آبرنگ و …)، گل بازی، ساختن مجسمه ها و کارهای گلی، خمیربازی و نقاشی با انگشت را در نظر گرفت.

۸ـ تشخیص و درمان مشکلات روانی

کودکان با گل بازی می توانند ایده های گوناگون خود را زودتر پیاده کنند، لذت و آرامشی که در زمان بازی با گل به دست می آورند از نقطه نظر درمانی بسیار بااهمیت است.

تجربیات بازی درمانگران نشان داده است که کودکان عصبی و زودرنج را می توان از طریق گل بازی، شن بازی و آب بازی درمان کرد.

بازی کردن با آب، خاک، شن و گل اثر معجزه آسایی در حل مشکلات و بروز خلاقیت کودکان دارد. آنان از طریق بازی و ساختن یک غول، گرگ، سگ، مار و … آن را مورد حمله قرار دادن و خراب کردن می توانند از ترس ها، وهمیات، احساسات و پندارهای واهی رهایی یابند.

بچه های خشن گل و یا خاک رس را سوراخ سوراخ می کنند و یا اینکه آن را روی هم می کوبند، مثلاً کودکی که دارای مشکل است با گل تابوتی می سازد که درونش مردی از گل ساخته شده، خوابیده است. او می گوید: «الان درِ تابوت را می بندم، محکمش می کنم، حالا دیگه او نمی تونه نفس بکشه.» با دست های خودش محکم روی تابوت فشار می آورد و به این وسیله انتقام خودش را از پدری که مورد تنفرش است می گیرد.

گِل بازی برای کودک این فرصت را ایجاد می کند تا احساسات ناخوشایند و سرکوب شده خویش را ابراز نموده و به لحاظ روانی تخلیه و سبک شود.

۹ـ فایده های دیگر

کودکان از طریق گل بازی موضوعاتی از قبیل شکل انسان، حیوان، خانه، کلوچه، پیچ، آچار و بسیاری چیزهای دیگر درست می کنند و سعی دارند اشکالی بسازند که به نحوی به آنها تعلق دارد، همان طوری که در نقاشی کردن این کار را انجام می دهند.

اغلب در نقاشی ها کودکان چیزهایی را که برایشان مهم ترند بزرگ تر ترسیم می کنند تا چیزهایی که برایشان از اهمیت کمتری برخوردار است. در گِل بازی و ساخت مجسمه های گلی هم کودکان اشکالی را که برایشان مهم تر است، با جزئیات بیشتری به کار می برند. در این نوع شکل ها کودک ممکن است از طریق دقت بیشتر روی ساخته خویش مثل گذاشتن دگمه به جای چشم ها، حصیر برای لباس و یا نخ به جای موها اهمیت بیشتری به ساخته خویش بدهد.

از آنجایی که گِل بازی، از نظر والدین کار کثیفی محسوب می شود لازم است پیش بینی های لازم در این باره صورت گیرد:

ـ میزی که برای گِل بازی در نظر گرفته می شود باید دارای رویه مخصوص (فورمیکا) باشد که تمیز کردن آن راحت تر است و یا اینکه از پلاستیک برای پهن کردن روی میزهای معمولی استفاده کرد.

ـ از وسایلی مانند وردنه، قاشق، چاقوهای پلاستیکی و یا فلزی که لبه های تیزی ندارند استفاده شود.

ـ به هر کودکی یک تکه گِل به اندازه سیب بزرگ داده شود و کودک هر طور که دلش می خواهد از آن استفاده کند، به او آزادی کامل دهیم تا با خمیر آشنا شود و حس کنجکاوی اش را ارضا کند، هرگز در مرحله آشنایی از او نخواهید که چیزی بسازد.

در مرحله بعدی روبه روی کودکان بنشینید و این سؤالات را از کودکان بکنید «اگر من این خمیر را فشار بدهم چه می شود؟ اگر آن را بکشم چطور می شود؟» کودکان را به این کار بیشتر تشویق کنید.

ـ هرگز به کودکان نگویید چه آدمک قشنگی درست کرده ای و یا چه مار قشنگی است. سعی نمایید هنگام تشویق از دراز بودن، نرم و گرد بودن آنچه کودک درست کرده تعریف کنید.

ـ والدین و یا مربیان می توانند کنار کودکان بنشینند و همراه آنها بازی کنند. شرکت در بازی موجب تشویق کودکان می شود ولی والدین و یا مربیان نباید چیزهایی را بسازند که بچه ها از روی آن کپی کنند، این کار باعث هدر رفتن استعداد، خلاقیت و قوه ابتکار کودکان می شود.

ـ بعد از اینکه کار بچه ها تمام شد، بهتر است گل ها را به صورت گلوله های کوچکی به اندازه یک سیب در آورده و در وسط آن یک سوراخ کوچک ایجاد کرده و در آن آب بریزیم تا گِل نرم باقی بماند و بچه ها برای کار با آنها در فرصت و جلسه بعدی مشکلی نداشته باشند و یا اینکه آنها را داخل سطلی درپوش دار گذاشته و روی آن یک پارچه مرطوب و یا اسفنج (ابر ظرفشویی) بگذاریم و سرپوش ظرف را محکم کنیم.

اگر گل رس خیلی خیس باشد کپک می زند و اگر خشک باشد کار کردن با آن مشکل است. اگر گل خشک و سفت شد آن را داخل یک کیسه می گذاریم و با ضربات

چکش آن را خرد می کنیم. بعد از خیساندن داخل آب دوباره برای بازی آماده می شود.

ـ برای کودکان توضیح دهید که گِل را نباید به جز محدوده ای که بازی می کنند (اتاق مخصوص یا گوشه ای از حیاط) به سایر جاها ببرند.

منبع : فعالیتهای خلاق برای پرورش کودکان/مطهری

صبح ها چربی بسوزانید !!

صبح ها چربی بسوزانید !!
unnamed
بهترین زمان از روز برای انجام تمرینات ایروبیک (هوازی) کی است؟ پاسخ این است که هر وقت که دوست داشتید. مهمترین مسأله این است که فقط باید فعالیت هوازی داشته باشید. تمرینات قلبی-عروقی مداوم مثل پیاده روی، دو، پله نوردی، یا دوچرخه سواری به مدت ۳۰ دقیقه چربی سوزی می‌کند و مهم نیست در چه ساعتی از روز باشد اما اگر می‌خواهید بیشترین فایده ممکن را از هر دقیقه تمرین‌تان ببرید، باید صبح ها زودتر بیدار شوید و قبل از خوردن صبحانه تمرین خود را انجام دهید. فعالیت‌های ایروبیک در صبح ناشتا نسبت به انجام این تمرینات در طول روز سه مزیت عمده دارد:
در اول صبح وقتی شکم‌تان خالی است، سطح گلیکوژن (کربوهیدرات ذخیره بدن)، عضلات و کبد پایین است. اگر ساعت ۷ شب شام خورده باشید و صبحانه تان را نیز ۷ صبح بخورید، یعنی بدن‌تان ۱۲ ساعت بدون غذا بوده است. طی این روز ۱۲ ساعته سطح گلیکوژن کم کم پایین می‌آید تا گلوکز لازم برای عملکردهای مختلف بدن را حتی در موقع خواب فراهم کند. درنتیجه، شما با گلیکوژن و قند خون بسیار پایین از خواب بیدار می‌شوید که بهترین محیط برای سوختن چربی ها به جای کربوهیدرات است. اینکه چقدر بیشتر چربی سوزی می‌کنید مشخص نیست اما برخی تحقیقات نشان داده که وقتی تمرینات کاردیو (وقتی گلیکوژن بدن خالی است) انجام شود، تا ۳۰ درصد بیشتر خواهد بود.
دومین فایده انجام تمرینات در اول صبح تأثیری است که بعد از تمرین به جای میگذارد. وقتی تمرین کاردیو را اول صبح انجام می‌دهید، نه تنها در طول زمان تمرین چربی سوزی می‌کنید، بلکه این چربی سوزی با سرعت بیشتر بعد از تمرین نیز ادامه دارد. چربی سوزی بیشتر تنها دلیل انجام تمرینات ایروبیک در اول صبح نیست.
فایده سوم انجام این تمرینات در صبح، آن حس پیشرفت و اشتیاق است که تا پایان روز همراهتان می‌شود. از نظر فیزیولوژیکی هم ورزش باعث می‌شود که در بدن اندورفین آزاد شود. اندورفین‌ها هورمون‌های شبه افیون هستند که صدها مرتبه از قوی ترین مورفین ها هم قوی تر هستند. این
اندورفین ها روحیه شما را بسیار شاد و بشاش می‌کند، استرستان را پایین می‌آورد، گردش خون را در بدنتان تقویت می‌کند و درد را تسکین می‌دهد. به این ترتیب وقتی صبح‌ها زود از خواب بیدار شوید و ورزش کنید، تا پایان روز شاد و سرحال هستید واسترس کمتری حس می‌کنید.

۱۰ نکته مهم برای ورزش کردن

۱۰ نکته نهم برای ورزش کردن  :

stretch_shutterstock_17evib8-17eviba

مربیان ورزشی و متخصصان، برای یک ورزش مطلوب، رعایت ده نکته مهم را ضروری می‌دانند و آن را به شرح زیر توصیه می‌کنند:
۱. هنگام ورزش، باید مجاری تنفسی مانند، بینی، حلق و حنجره و برونشها که هوا را به داخل ریه‌ها هدایت می‌کنند کاملاً باز باشند. بنابراین باید دقت کرد که شخص دچار گرفتگی بینی و یا لوزه‌های بزرگ و متورم و برونشیت نباشد.
۲. کبد، جهازهاضمه، قلب و ریه‌ها باید سالم باشند و اعمال خود را تقریباً به‌طور صحیح انجام دهند.
۳. ورزش باید تا حد امکان در هوای آزاد انجام شود.
۴. هنگام ورزش نباید لباس زیاد به تن کرد و کفش‌ها نیز باید فاقد پاشنه باشند.
۵. سطح بدن باید تمیز باشد تا با تنفس طبیعی پوست، رفع سموم بدن امکان‌پذیر شود.
۶. ورزش نباید کمتر از دو ساعت پس از صرف غذا و یا ناشتا انجام شود.
۷. کودکان قبل از ورزش باید حتماً به اندازه کافی غذا مصرف کرده باشند.
۸. ورزش در فصل زمستان باید به‌طور شدید و در تابستان به‌طور ملایم صورت بگیرد.
۹. ورزش باید اصلاً با ملایمت شروع شود و تدریجاً تشدید گردد.
۱۰. پس از عرق کردن بدن، نباید در جریان هوا قرار گرفت و یا آب سرد نوشید. موضوع دیگر آنکه نباید یک مرتبه و ناگهانی ورزش را متوقف نمائید.

شنا و بارفیکس در اصلاح ناهنجاری های گوژپشتی موثر است ؟!

شنا و بارفیکس در اصلاح ناهنجاری های گوژپشتی موثر است ؟!

img_20161005_132314

به نقل از پایگاه اطلاع رسانی وزارت بهداشت، یک فیزیوتراپیست افزایش بیش از حد تحدب مهره های پشتی را پشت گرد یا گوژ پشتی خواند و اظهار داشت: ناهنجاری گوژپشتی نام آشناترین ناهنجاری ساختار قامتی است که قرار دادن تنه در وضعیت غلط، ضعف عضلات و افزایش گودی کمر و برخی بیماریها علت اصلی این ناهنجاری است.

نکته جالب اینکه افراد خجالتی و بلند قد بیشتر در معرض این تغییر شکل هستند چرا که در هنگام نشستن یا ایستادن تنه را بیش از حد خم می کنند.

و افتادگی سینه، کاهش انعطاف پذیری، تخریب مهره‌ای، ایجاد شانه‌ای گرد و ایجاد عارضه سر به جلو از جمله عوارض این ناهنجاری دانست و افزود: افراد مبتلا به این عارضه در اندام‌ای فوقانی با محدودیت حرکتی مواجهند و میزان اتساع پذیری (پهن و عریض شدن) قفسه سینه‌ا کاهش می‌یابد و تنفس بیمار به مرور دچار اختلال می‌شود.

کارشناس فیزیوتراپی خاطرنشان کرد: برای اصلاح این ناهنجاری علاوه بر درمان فیزیوتراپی می‌وان از شنا در آب، آویزان شدن از میله بارفیکس، انجام ورزش‌های مربوط به عضلات بالا برنده شانه و صاف (راست) کننده ستون مهرها استفاده کرد.

چرا بارفیکس به تمام ورزشکاران توصیه میشود ؟!

چرا بارفیکس به تمام ورزشکاران توصیه میشود ؟!

the-benefits-of-pull-up-motion1

براساس گزارش سایت دانشنامه سلامت بهترین حرکت ورزشی که می توان به تمام ورزشکاران در هر ضمینه ای معرفی کرد ورزش بارفیکس می باشد که باعث تقویت عضلات مربوطه می شود

، بارفیکس جزء حرکات اصلی و پایه است . بهترین و مهمترین حرکت برای افزایش پهنا و حجم خارجی و بالایی عضلات زیر بغل به شمار می رود. یک برنامه اختصاصی بارفیکس نه تنها موجب پرورش و ضخیم شدن عضلات پشت و پهن‌تر شدن آن‌ها می‌گردد بلکه باعث افزایش سایز و حجم در عضلات جلو بازو نیز می‌شود.
در حرکت بارفیکس عضله سینه ، دلتوئید ، کول و ساعد نیز تحت فشار قرار میگیرند.

اگر بخواهیم تعریف ساده ای از حرکت بارفیکس داشته باشیم باید بگوییم بالا کشیدن وزن کامل بدن بر خلاف جاذبه زمین که عضلات پشت و زیر بغل را به آتش می‌کشد و البته لازم به ذکر نیست که این حرکت عضلات متعددی را تحت فشار قرار می‌دهد از عضلات تثبیت کننده شانه گرفته تا عضلات بازو و ساعد و حتی عضلات میان تنه و به دلیل تمام این خصوصیات بارفیکس می‌تواند و باید به عنوان یکی از اجزای ثابت هر برنامه تمرینی در نظر گرفته شود.

عزیزانی که توانایی انجام این حرکت را ندارند می توانند با تکرارهای کم و با کمک گرفتن کار را شروع کنند برای این منظور می‌توانید از پایه های بارفیکس که امکان قرار دادن وزنه کمکی روی آن ها وجود دارد و پایه ای جهت کمک گرفتن دارند استفاده کنید یا از یک یار کمکی که با گرفتن مچ پا شما را در اجرای حرکت یاری کند حرکت را انجام دهید.

برای کسانی که از حرکت بارفیکس برای بهبود کارایی خود در سایر رشته های ورزشی استفاده می‌کنند لازم به ذکر است که اجرای تعداد بیشتر لزوما به معنی افزایش کارایی ورزشی شما نیست تنها وقتی اجرای تکرارهای زیاد ارزشمند است که حرکت را با کنترل و فرم صحیح اجرا کنید همین برای بدنسازان هم صدق می‌کند با این تفاوت که وقتی توانستید بیش از ۱۵ تکرار بارفیکس را با وزن بدن اجرا کنید لازم است از وزنه اضافی برای اجرای حرکت استفاده کنید تا همچنان تحریک کافی جهت رشد را در عضلات خود اعمال کنید.

یک برنامه اختصاصی بارفیکس نه تنها باعث ضخیم‌تر شدن و پهن‌تر شدن عضلات پشت می‌گردد بلکه در افزایش حجم دور بازو و ساعد نیز بی‌تأثیر نیست. اگر به این موضوع شک دارید کافی است یک نگاهی به توسعه عضلات بازوی قهرمانان المپیک در ورزش ژیمناستیک بیاندازید تا متقاعد شوید. دلیل حجم بازوی ژیمناستیک کاران تمریناتشان بر روی میز لاری نیست، بلکه به خاطر اجراء زیاد بارفیکس مچ برعکس و بارفیکس مچ صاف در حرکات و دستگاه‌های متنوع ورزش ژیمناستیک می‌باشد.

بارفیکس دست باز از جلو

۱- میله بارفیکس را با دستهای باز بگیرید ( از عرض شانه ها بازتر) زانوها را بهم قلاب کنید و خم کنید. سینه را رو به جلو متمایل کنید.

۲- خود را به کمک عضلات زیر بغل و با خم کردن آرنج ها به سمت بالا بکشید ( تا جایی که چانه شما در مقابل میله قرار گیرد) سپس با مکث کوتاهی به ارامی به حالت اول بازگردید. برای کشش و فشار هر چه بیشتر به عضلات زیر بغل در پایین ترین نقطه حرکت ، تا حد ممکن پایین آمده و دستهای خود را کاملا کشیده و صاف کنید.

بارفیکس دست جمع برعکس
انجام این حرکت علاوه بر عضله زیر بغل ، فشار بیشتری به عضلات جلو بازو و ساعد وارد میکند. ۱- میله بارفیکس را طوری بگیرید که کف دستهای شما رو به صورت باشد و فاصله آنها از یکدیگر حداکثر ۱۵ سانتی متر باشد . ۲- با خم کردن آرنج ها خود را به سمت بالا بکشید و پس از مکث کوتاهی به حالت اول بازگردید.